![]() |
| Zamek suski w 1. połowie XVIII wieku. |
U stóp góry Jasień (521 m n.p.m.), nieopodal ujścia Stryszawki do Skawy stoi Zamek Suski, zwany niekiedy „Małym Wawelem” ze względu na podobieństwo (zwłaszcza dziedzińca) do Zamku Królewskiego na Wawelu.
![]() |
| Stawek w parku z arkadowym mostkiem. |
![]() |
| Oranżeria. |
![]() |
| Południowa elewacja zamku. |
Parkową alejką docieramy pod południową elewację zamku, gdzie znajduje się wyjście na teren parku. Dziedziniec zamkowy znajduje się po wschodniej stronie, to po dotarciu pod południową ścianę zamku maszerujemy na prawo, a potem za rogiem na lewo i zaraz potem zatrzymujemy się przed dziedzińcem zamkowym. Widać stąd, że zamek ma trójskrzydłową bryłę. Skrzydła południowe i zachodnie są dwupiętrowe, a północne parterowe. W skrzydłach południowym i zachodnim znajdują się efektowne krużganki. Zamek posiada cztery wieże. Spośród nich jedna wybija się szczególnie pod względem architektonicznym – wieża zegarowa znajdująca się na łączeniu skrzydła północnego i zachodniego.
![]() |
| Dziedziniec. |
Początki Zamku w Suchej Beskidzkiej sięgają połowy XVI wieku, kiedy to niejaki Kasper Castiglione, złotnik z Florencji przybył do Polski z dworem królowej Bony, a następnie ożenił się z Jadwiga córką Stanisława Słupskiego. W wyniku tego małżeństwa otrzymał wieś Sucha, od której przyjął nowe nazwisko Suski. Wkrótce też otrzymał polskie szlachectwo i zbudował w Suchej Beskidzkiej dwór o charakterze obronnym. W kolejnych wiekach dwór ten urósł do zamku w wyniku rozbudowy przez kolejnych właścicieli pochodzących ze znanych polskich rodów: Komorowskich, Wielopolskich, Branickich, Tarnowskich. Pozostałości po pierwotnym dworze obronnym znaleźć można w południowym skrzydle zamku.
![]() |
| Widok na południowe skrzydło zamku. |
![]() |
| Wieża zegarowa. |
![]() |
| Sale ekspozycyjne. |
![]() |
| Chronografia albo Dziejopis żywiecki ofiarowany swojej miłej przez Andrzeja Komonieckiego w roku 1704. |
![]() |
| Narzędzia tortur i kar. |
Obejrzenie całej ekspozycji zajmuje nie więcej niż godzinę. W innych pomieszczeniach zamku funkcjonuje ośrodek kultury, galeria sztuki, restauracja i hotel, a także wyższa szkoła turystyki i ekologii.
![]() |
| Karczma „Rzym”. |
![]() |
| Szyld na wejściem do karczmy. |
Pod arkadowymi podcieniami witają nas wyrzeźbione w drewnie dwie postacie: Mistrza Twardowskiego i biesa Mefistofelesa. Wchodzimy do wnętrza karczmy. Podają w niej potrawy kuchni staropolskiej i regionalnej. Skosztować ich jednak nie mamy czasu. Rozglądamy się tylko po klimatycznym wnętrzu karczmy, wyglądając dawnych kupców, którzy zatrzymywali się tutaj, zerkając po kątach, czy aby nie siedzą tu rozbójnicy beskidzcy, którzy również tutaj gościli. Jednak pusto w niej i głucho – nijak się ma to do tego, co pisał Mickiewicz:
Jedzą, piją, lulki palą,
Tańce, hulanka, swawola;
Ledwie karczmy nie rozwalą,
Cha cha, chi chi, hejza, hola!
![]() |
| Wnętrze karczmy. |
Cóż się jednak dziwić, wszak dopiero co karczmę otwarli. My zaś mamy trasę do zrobienia. W karczmie z pewnością jeszcze kiedyś zagościmy, a wtedy może gdzieś za którymś stołem zobaczymy jegomościa a przy nim diablika co nos ma jak haczyk, kurzą nogę i krogulcze ma paznokcie, co rzecze:
A! Twardowski; witam, bracie!
(…)
Cóż to, czyliż mię nie znacie?
Jestem Mefistofelesem.


















Piękne miejsce i wspaniały zamek.
Pozdrawiamy:)
Byłem tam rowerowo.
Ja jeszcze tam nie byłam ale dzięki za podpowiedzi
Kilka miesięcy temu gościlem w Suchej Beskidzkiej. Dziękuję za wspomnienia. Świetnie zrobiony post! Gratuluję i pozdrawiam 🙂