Čingov, centrum (495 m n.p.m.)
Lesnica, ústie (495 m n.p.m.)
Biely potok, ústie (520 m n.p.m.)
Kyseľ, ústie (565 m n.p.m.)
Obrovský vdp., mostík (721 m n.p.m.)
V Kyseli (750 m n.p.m.)
Kyseľ, rázc. (745 m n.p.m.)
Nad Kyseľom (770 m n.p.m.)
Kláštorisko, chata (775 m n.p.m.)
Kláštorisko, lúka (800 m n.p.m.)
Biely potok, ústie (520 m n.p.m.)
Lesnica, ústie (495 m n.p.m.)
Čingov, centrum (495 m n.p.m.)
Čingov, parkovisko (520 m n.p.m.)OPIS:
Podobnie jak zeszłego roku przyjeżdżamy do Čingov. Tutaj można wypożyczyć odpowiedni sprzęt do via ferraty (kaski, lonże i uprzęże). Potrzebującym udzielamy instruktażu, praktyczne przećwiczenie wykorzystania sprzętu i zasad bezpiecznego poruszania się na via ferracie zostawiamy na później. Początek wąwozu Kyseľ jest idealny do takiego ćwiczenia. W ogóle wąwóz ten jest znakomity na sprawdzenia się na żelaznych drogach, bo trudności są stopniowane.
![]() |
| Gotowi. |
Gdy wszystko gotowe ruszamy w górę kanionu Hornadu. To chyba najkrótsza droga do Kyseľ. Wpierw wiedzie końcowym odcinkiem Hornadu, od miejsca, gdzie rzeka opuszcza obszar Słowackiego Raju. Wąwóz na tym odcinku jest szeroki, tak, że mieści się w nim zarówno rzeka, jak i wygodna, utwardzona droga. Pod Tomaszowskim Widokiem odbijamy w lewo do wąwozu Tomášovská Belá, jednego z najdłuższych w Słowackim Raju, liczącym sobie 9 km długości. Jeśli kiedyś wrócimy do Słowackiego Raju to wąwóz powinien znaleźć się w programie wyjazdu. To bardzo urzekający wąwóz, wypełniony zieloną przyrodą. Wąwóz w całości porośnięty jest lasem. Jego dnem spływa Biely potok uchodzący do Hornadu. W węższych odcinkach wąwozu przejście wspierają drewniane kładki zawieszone przeważnie nisko nad potokiem. Kilka metalowych mostków przenosi nas z jednego na drugi brzeg. Nigdy nie doszliśmy tym wąwozem dalej jak do ujścia Sokoliej doliny. Tomášovská Belá nie ma spektakularnych wodospadów, z których słyną inne wąwozy, ale z pewnością jest warta i godna odrębnej wycieczki ze względu na inne walory.
![]() |
| Tomášovská Belá. |
![]() |
| Kyseľ, ústie. |
Nieco ponad godzinę zajmuje nam przejście z Čingov do ujścia wąwozu Kyseľ. Kilka skałek wystających z ziemi jest dogodnym miejscem na odpoczynek. Tablica informacyjna pokazuje dalszy przebieg szlaku. Pozostaje ostatnie sprawdzenie sprzętu i ruszamy w dalszą drogę. Nie od razu wchodzimy w łożysko potoku Kyseľ. Wpierw krótko odchodzimy od niego idąc chwilkę w górę Tomaszowskiej Beli, po czym ostrym zejściem schodzimy na kamieniste dno Kyseľ. Początkowo idziemy korytem, lecz szybko mamy możliwość po raz pierwszy skorzystać ze sprzętu asekuracyjnego. Potok w tym miejscu nie jest głęboki i nie płynie całą szerokością koryta. Można zrezygnować z przejścia wzdłuż stalowej liny umocowanej do przewieszonej skały. Jednak jest to doskonałe ćwiczenie. Prawidłowe posługiwanie się sprzętem jest bardzo ważne na dalszych przejściach wiodących na wyższych wysokościach. Błąd może nas kosztować co najmniej zdrowie. Tutaj przejście jest nisko i pozwala na sprawdzenie się w przejściu wzdłuż przewieszonej ściany. W tym miejscu nie sprawimy jeszcze nikomu kłopotu, jeśli zawrócimy, gdy uznamy, że nie jest to dla nas zabawa. Później staje się to raczej niemożliwe, nie tylko ze względu na brak możliwości omijania się na stalowej drodze (bezpieczeństwo), ale też z przyczyn formalnych nie powinniśmy tego robić, gdyż jest to szlak jednokierunkowy. Dlatego, jak ktoś jeszcze nie próbował sił na via ferracie, to tu jest wyśmienite do tego miejsce.
![]() |
| Potok Kyseľ. |
![]() |
| Pierwszy odcinek ze stalową liną. |
![]() |
| Niewielka przewieszka. |
![]() |
| Przejście obok koryta potoku. |
![]() |
| Kyseľ. |
Trochę dalej mamy kolejne, można powiedzieć treningowe przejście przy stalowej linie, tym razem przy skałach po lewej. Skała tu jest bardzo niska, porośnięta kępami trawy, lekko przewieszona. Dalej idziemy głównie łożyskiem kanionu silnie zarośniętym i zacienionym. Docieramy do trzeciego odcinka ze stalową liną o nazwie Riečisko. Jest to łatwe (ostatnie można by rzec treningowe przejście z wykorzystaniem sprzętu asekuracyjnego. Prowadzi wzdłuż skalnej ścianki po prawej od niewielkiego, ale głębokiego jeziorka wytworzonego w zagłębieniu koryta potoku. Przechodzimy po półce skalnej skośnie nachylonej ku wodzie.
![]() |
| Drugi odcinek ze stalową liną. |
![]() |
| Kyseľ. |
![]() |
| W łożysku potoku. |
![]() |
| Jak w dziczy. |
![]() |
| Tuż przed Riečiskiem. |
![]() |
| Riečisko – trzeci odcinek przejścia przy stalowej linie. |
![]() |
| Kanion przed Wodospadem Barykadowym. |
![]() |
| Przed Wodospadem Barykadowym. |
![]() |
| Krótkie przejście nad rozlewiskiem potoku. Na ścianie Ewa. Dalej widzimy kolejkę przed Wodospadem Barykadowym. |
Wyżej Kyseľ jest smuklejszy, ciaśniejszy – po lewej i prawej zaczynają dominować wysokie wapienne ściany. Z lewej na ściance mamy krótkie przejście po żelastwie nad kolejnym jeziorkiem. Zaraz dalej mamy coś jeszcze bardziej emocjonującego. Też przejście po klamrach; umocowanych do pionowej ściany po lewej stronie. Prowadzi ono ponad wodospadem Pred Barikádou. Jest bardzo efektowne. Odcinek via ferraty zaczyna się kilkanaście metrów przed strugą wodospadu. Wiedzie początkowo dość nisko wzdłuż trochę przewieszonej skały. Tuż przed wodospadem nabieramy wysokości wchodząc po klamrach, jak po drabinie kilka metrów do góry. Dalej już niemal poziomo przesuwamy ponad progiem wodospadu. Przenosimy się w ten sposób do wyższych partii wąwozu Kyseľ.
![]() |
| Klamry nad Wodospadem Barykadowym. |
![]() |
| Klamry nad Wodospadem Barykadowym. |
![]() |
| Początek ferraty przed Wodospadem Barykadowym. |
![]() |
| Teraz pionowo w górę. |
![]() |
| Teraz pionowo w górę. |
![]() |
| Wodpspad Barykadowy. |
![]() |
| Na klamrach. |
![]() |
| Nad złomami Wodospadu Barykadowego. |
![]() |
| Pred Barikádou. |
![]() |
| Kaplnkový vodopád. |
![]() |
| Kyseľ. |
![]() |
| Temnica. |
![]() |
| Temnica. |
Opuszczamy Ciemnicę. Znów jest jasno, choć promienie słońca tu też nie docierają. Idziemy malowniczym korytem między skałami. Wysoko nad nami mamy dach z koron drzew rosnących powyżej na powierzchni. Niebawem docieramy do korytarza Nad Temnicou. Wpinamy się do liny przymocowanej do skał po lewej. Idziemy po klamrach nad szczeliną groty. Skalny korytarz ciągnie się prosto. Wprowadza pod kolejną efektowną atrakcję, o ile można tak powiedzieć, bowiem niesamowita atrakcją jest przecież cały wąwóz.
![]() |
| Powyżej Ciemnicy. |
![]() |
| Skalny korytarz. |
![]() |
| Nad Temnicou. |
![]() |
| Na ścianie podciętej grotą. |
![]() |
| Nad Temnicou. |
![]() |
| Na ścianie podciętej grotą. |
![]() |
| W głębi widać kolejkę pod Wodospadem Olbrzymim. |
Korytarz Nad Temnicou w końcu rozszerza się. Po prawej ukazuje się naszym oczom potężny Wodospad Olbrzymi (Obrovský vodopád), liczący sobie 60 m wysokości. Przytłaczający ogrom wodospadu sprawi, że nie od razu dostrzegamy dalszą drogę. Widać tylko zawieszony mostek ponad progiem wodospadu. Sznureczek ludzi pod ścianą po lewej od wodospadu wskazuje miejsce, gdzie prowadzi dalsza droga. Wiedzie pionowo w górę po klamrach rozstawionych w skale, tworzących swego rodzaju drabinę. Asekurujemy się wpinając do stalowej liny pociągniętej w górę wzdłuż klamer. Emocjonujące przejście wprowadza nas na próg wodospadu, ale mostek wciąż jest powyżej nas. W dalszym ciągu wpięci przybliżamy się do wodnej strugi, gdzie mamy jeszcze kilka klamer w górę. Wchodzimy na mostek. Teraz możemy zatrzymać się chwilę i spojrzeć spokojnie w dół.
![]() |
| Obrovský vodopád. |
![]() |
| Ferrata przy Wodospadzie Olbrzymim. |
![]() |
| Obrovský vodopád. |
![]() |
| Po klamrach przy Wodospadzie Olbrzymim. |
![]() |
| Ula na progu Wodospadu Olbrzymiego. |
![]() |
| Obrovský vodopád. |
![]() |
| Wspinaczka obok Wodospadu Olbrzymiego. |
![]() |
| Obrovský vodopád |
![]() |
| Niebo nad nami. |
![]() |
| Na progu Wodospadu Olbrzymiego. |
![]() |
| Jeszcze kilka stupaczek do góry. |
![]() |
| Banior na progu Wodospadu Olbrzymiego. |
Mostkiem przechodzimy na drugą stronę. Przy prawej ścianie krętego korytarza mamy półeczki zwane stupaczkami i łańcuch. Idziemy po nich ponad niedużymi kaskadami potoku do leśnego rozlewiska. W leśnym zaciszu można odetchnąć od wrażeń. Leśna ścieżka wyprowadza nas na stok po prawej ponad koryto potoku. Tam mamy rozstaj szlaków i odejście na Klasztorzysko. Pozostajemy jednak na szlaku prowadzącym w jeszcze wyższe partie wąwozu Kyseľ.
![]() |
| Mostek nad Wodospadem Olbrzymim. |
![]() |
| Widok z mostku nad Wodospadem Olbrzymim. |
![]() |
![]() |
![]() |
| Korytarz odchodzący od wodospadu. |
![]() |
| Wyjście ze skalnego korytarza. |
![]() |
| Wyjście ze skalnego korytarza. |
Od rozstaju ścieżką w dalszym ciągu trawersujemy zalesione zbocze. Wkrótce jednak schodzimy do koryta potoku, wprost przed vodopád Karolínycho. Wodospad wypływa z wąskiej szczeliny. Prawą ścianą podchodzimy w górę do miejsca jego wypływu. Wchodzimy do szczeliny, a tam mamy kładkę. Przechodzimy po niej na przeciwległą ścianę szczeliny. Znajdujemy się w niewielkiej komorze. Z prawej widzimy kolejną szczelinę, przez którą woda wpływa tutaj do nas. Klamrami docieramy do tej szczeliny i przeciskamy się na zewnątrz na kamieniste rozlewisko potoku.
![]() |
| Vodopád Karolínycho – początek żelaznej drogi do wodospadu. |
![]() |
| W drodze do wodospadu. |
![]() |
| Na ścianie. |
![]() |
| Kładka przed wodospadem. |
![]() |
| Vodopád Karolínycho i wyjście przez szczelinę. |
To już koniec via ferraty, ale nie koniec wąwozu. Nieco wyżej wąwóz Kyseľ dzieli się na Veľký, Malý i Vysný Kyseľ. Tam prowadzi dalsza droga dla żądnych emocji i przygód. Ciągnie nas tam bardzo, ale kończy się nam czas. Zbliżamy się ku końcowi tegorocznej wyprawy do Słowackiego Raju. Udajemy się na Klasztorzysko na odpoczynek i posiłek. Po odpoczynku zwiedzamy ruiny Klasztorzyska i schodzimy, oddajemy wypożyczony sprzęt.
![]() |
| Wapienie na stokach Pirť. – to tam w 1976 pożar strawił las i zamknął wąwóz Kyseľ na 40 lat. |
![]() |
| Nad wąwozem Kyseľ (fot. Urszula Gącik). |
![]() |
| Kláštorisko – ruiny dawnego klasztoru Kartuzów. |
![]() |
| Polana Klasztorzysko. |
![]() |
| Widok na Tatry. |
![]() |
| Malowniczy Spisz. |
![]() |
| Spišský Štvrtok. |
![]() |
| Kościół św. Władysława i kaplica rodu Zapolya w Spiskim Czwartku. |
![]() |
| Widok na wąwóz Tomášovská Belá. To tamtędy podążaliśmy rano do Kyseľ, a wczoraj do Sokolej doliny, |
![]() |
| Biely potok – rázc. |
![]() |
| Biely potok, ústie. |
![]() |
| Smak przygody (potok Lesnica). |
![]() |
| Sentymentalny i romantyczny widok z naszego balkonu przed zachodem i po zachodzie słońca (foto zrobione wczoraj). |

Słowacki Raj 4 – bo przecież trzy razy to za mało! Nowe wyzwania w Kysel












































































