Wyruszyliśmy zatem ponownie na wędrówkę Głównym Szlakiem Sudeckim, ale postanowiliśmy pokonać go w tempie znacznie wolniejszym, by bardziej zbliżyć się do tutejszej kultury, tej dawnej i tej obecnej, i by ta wędrówka wniosła w nasze serca znacznie więcej wartości. Idziemy bez pośpiechu, zatrzymujemy się gdy tylko natkniemy się na coś interesującego, czy pociągającego. Pokonujemy kolejne odcinki szlaku etapowo, nie wiedząc ile dni zajmie nam pokonanie całości, na ile lat rozłoży się cała ta wędrówka. Chcemy poznać w pełni to co Sudecki Szlak ma do zaoferowania.