MAPA TRAS:
|
Trasa
|
Stopień trudności
|
Długość
trasy |
Różnica
poziomów |
|
1
„Gąsienicowa” |
![]() |
~1400 m
|
352 m
|
|
Nartostrada
„Gąsienicowa” |
![]() ![]() |
~9700 m
|
574 m
|
|
2
„Goryczkowa” |
![]() |
~2200 m
|
602 m
|
|
Nartostrada
„Goryczkowa” |
![]() ![]() |
~5000 m
|
931 m
|
OPIS:
Gąsienicowa
![]() |
| Na krawędzi – z niej rozpoczyna się trasa zjazdowa „Gąsienicowa”. |
![]() |
| Panorama Tatr z górnej stacji wyciągu „Gąsienicowa”. |
![]() |
| Początkowe zbocze trasy zjazdowej „Gąsienicowa”. |
![]() |
![]() |
|
| Początkowy ostry zjazd. |
![]() |
| Wypłaszczenie po początkowym ostrym zjeździe. |
![]() |
| Pierwsze rozwidlenie na „Gąsienicowej”. |
![]() |
| Za rozwidleniem. |
![]() |
| Przed ostatnim uskokiem. W tle ostrzejsza nitka ostatniego rozwidlenia trasy. |
![]() |
| W stronę dolnej stacji wyciągu „Gąsienicowa”. |
![]() |
| Widok łagodniejszego wariantu trasy z Suchej Przełęczy. Z lewej widać ostrzejszy wariant. |
![]() |
| Początkowy odcinek „Gąsienicowej”. |
![]() |
| Początkowy odcinek „Gąsienicowej”. |
![]() |
| Na stoku Beskidu. |
![]() |
| Widok z tarasu przed budynkiem PKL. |
![]() |
| Tutaj na Suchej Przełęczy skręcamy w prawo, na przejazd łącznikowy. |
![]() |
| Fragment panoramy z przejazdu na goryczkową stronę. |
![]() |
| Przejazd na „Goryczkową”. |
![]() |
| Przejazd na „Goryczkową”. |
Przemieszczamy się nim na drugą, południowo-zachodnią stronę góry. Nie da się jednak przejechać tego odcinka obojętnie. Jest on bowiem niesamowitą, przepiękną galerią widokową, z której przedstawiają się nam kolejno szczyty Tatr słowackich. Wpierw wita się z nami, widziany już wcześniej z „Gąsienicowej”, wyniosły Krywań (słow. Kriváň, 2494 m n.p.m.) oraz ciągnąca się na lewo od niego Grań Hrubego (słow. Hrubé). Przed nimi mamy szczyty Liptowskich Kop (słow. Liptovské kopy), od lewej: Cichy Wierch (słow. Tichý vrch, 1979 m n.p.m.), Zadnia Garajowa Kopa (słow. Zadná Garajova kopa, 1949 m n.p.m.), Zadnia Rycerowa Kopa (słow. Zadná Licierova kopa, 1958 m n.p.m.), Wielka Garajowa Kopa (słow. Veľká Garajova kopa, 1969 m n.p.m.) oraz najwyższy szczyt Kop Liptowskich – Wielka Kopa Koprowa (słow. Veľká kopa, 2052 m n.p.m.) i odchodzący od niego grzbiet Magury Rycerowej (słow. Magura, 1997 m n.p.m.). Dalej mamy Dolinę Cichą (słow. Tichá dolina), która uznawana jest za granicę oddzielającą Tatry Wysokie i Tatr Zachodnich. Za nią znów piętrzy się plejada szczytów z najwyższą w Tatrach Zachodnich Bystrą (słow. Bystrá, 2248 m n.p.m.). Przed nami pojawia się w końcu przedłużenie grani, na której mamy najpierw Pośredni Goryczkowy Wierch (słow. Prostredný vrch horičkový, 1874 m n.p.m.), a za nim Goryczkową Czubę (słow. Goričkova kopa, 1913 m n.p.m.), i dalej Kopę Kondracką (Kondracká kopa, 2005 m n.p.m.), Małołączniak (Malolúčniak, 2096 m n.p.m.), Krzesanicę (Kresanica, 2122 m n.p.m.).
![]() |
| Panorama Tatr z przejazdu łączącego Gąsienicową z Goryczkową. |
Goryczkowa
W tym wspaniałym, majestatycznym krajobrazie wjeżdżamy na grań zbiegającą z Kasprowego Wierchu ku Goryczkowej Przełęczy nad Zakosy (słow. Východné Goričkovo sedlo). Zwrócić trzeba uwagę, że ewentualny powrót z tego miejsca na trasę „Gąsienicową” oznacza marsz pod górę, a dystans do pokonania jest całkiem nie mały. Dlatego narciarze stosują harmonogram analogiczny do naszego: najpierw zjazdy na „Gąsienicowej”, potem przerwa na jedzenie, a następnie przenosiny na „Goryczkową”. Na koniec narciarskiego dnia następuje zjazd nartostradą do Kuźnic. Istnieje pomysł PKL by w kopule szczytowej zbudować tunel łączący trasy w kotłach, co byłoby świetnym rozwiązaniem dla narciarzy, ale póki co jest to wciąż tylko pomysł.
![]() |
| Wjeżdżamy na grań zbiegającą z Kasprowego Wierchu ku Goryczkowej Przełęczy nad Zakosy. |
Zatrzymujemy się na chwilkę na grani. Z prawej, nieco pod szczytem Kasprowego Wierchu, widzimy górną stację wyciągu krzesełkowego, zlokalizowaną na wysokości 1958 m n.p.m. Spod wyciągu trasa „Goryczkowa” biegnie początkowo pochyłym wąskim korytarzem, trawersującym po zboczu Kasprowego Wierchu w kierunku zachodnim, w stronę Przełęczy Goryczkowej nad Zakosy. W miejscu, w którym stoimy korytarz ten wchodzi na grań i schodzi nią dalej, ale jeszcze przed Przełęczą Goryczkową nad Zakosy opuszcza grań. Skręca ostro w prawo pod kątem około 150 stopni i biegnie stromą, kilkudziesięciometrową, wąską rynną do niewielkiego kociołka w północno-zachodnim zboczu Kasprowego Wierchu. Do tego miejsca trasa jest cały czas bardzo wąska, co oczywiście wymusza odpowiednią technikę jazdy, by nie wypaść z trasy.
![]() |
| Górna stacja wyciągu krzesełkowego „Goryczkowa”. |
![]() |
| Korytarz trasy „Goryczkowa” zbiegający po grani w stronę Przełęczy Goryczkowej nad Zakosy. |
![]() |
| Wąska rynna zbiegająca do niewielkiego kociołka w północno-zachodnim zboczu Kasprowego Wierchu. |
We wspomnianym kociołku, po wyjeździe z wąskiej rynny, trasa robi ostry skręt w lewo o 90 stopni i biegnie na wprost w dół stromym, szerokim zboczem Kasprowego Wierchu na dno Doliny Goryczkowej pod Zakosy. Tutaj mamy dla siebie wyjątkowo dużo miejsca. Na końcu tego zbocza robimy szeroki i łagodny skręt w prawo, gdzie trasa robi się węższa.
![]() |
| Na wprost w dół szerokim zboczem Kasprowego Wierchu na dno Doliny Goryczkowej pod Zakosy. |
![]() |
| Na końcu zbocza robimy szeroki i łagodny skręt w prawo, gdzie trasa robi się węższa. |
![]() |
| Po prawej mamy szeroki skręt, a na środku jego trudniejszą alternatywę. |
Trasa biegnie teraz w kierunku północnym, łagodnie nachylonym dnem Doliny Goryczkowej nad Zakosy, aż do progu, gdzie rozdziela się na dwa warianty.
![]() |
| Dnem Doliny Goryczkowej. |
![]() |
| Na dnie Doliny Goryczkowej. Spojrzenie do tyłu, gdzie nieco wyżej widać krótkotrwałe rozwidlenie trasy. |
Skręcając wcześniej na wschód, czyli w prawo, wchodzimy na dość stromy, ale i szeroki próg Doliny Goryczkowej nad Zakosy. Potem znów skręcamy w prawo na wąski przejazd przez las świerkowy, zwany przez narciarzy Szyjką. Tak wyjeżdżamy na polanę, na której znajduje się dolna stacja wyciągu krzesełkowego. Przejazd trasą tym wariantem pokonuje różnicę wysokości 602 m i trwa 10–20 minut. Stąd oczywiście można kontynuować dalszy zjazd w dół do Kuźnic nartostradą „Goryczkowa”, do której prowadzi krótki, ale dość ostry zjazd za stacją wyciągu.
![]() |
| Na pierwszym planie wariant wschodni trasy. Powyżej mamy drugi zachodni wariant. |
![]() |
| Odcinek trasy wariantu wschodniego. |
![]() |
| Trasa wariantu wschodniego. |
![]() |
| Wąski przejazd przez las świerkowy, zwany przez narciarzy Szyjką. |
![]() |
| Wjazd na polanę, na której znajduje się stacja wyciągu. |
![]() |
| Polana na której znajduje się dolna stacja wyciągu (na dole z lewej). Na dalszym planie widać Myślenickie Turnie z pośrednią stacją gondolowej kolejki linowej. Za nimi Nosal. |
W przypadku wyboru drugiego wariantu – zachodniego, zjeżdżając z progu Doliny Goryczkowej nad Zakosy, trzymamy się lewej strony. Tym sposobem jedziemy poziomym trawersem na północną grzędę (wypukłość) Pośredniego Wierchu Goryczkowego i przecinamy jej ostrze w miejscu zwanym Hopką. Tutaj skręcamy w prawo. Gdybyśmy zamiast tego jechali dalej przed siebie, dotarlibyśmy do Schroniska na Hali Kondratowej. Tymczasem kierujemy się w stronę dolnej stacji wyciągu krzesełkowego i zaraz po skręcie mamy do wyboru strome i rozpłaszczone zbocze schodzące z ostrza Pośredniego Wierchu Goryczkowego, albo wjazd na położoną nieco dalej rynnę, będącą przedłużeniem Doliny Goryczkowej Świńskiej. Jednym lub drugim wariantem dojeżdżamy do lasu świerkowego. W nim mamy znany już ciasny przejazd na polanę z wyciągiem.
![]() |
| Wariant zachodni. Tutaj mamy skręt w prawo w kierunku dolnej stacji wyciągu. Trochę dalej mamy rynnę, będącą przedłużeniem Doliny Goryczkowej Świńskiej Na wprost trasa prowadzi do schroniska na Hali Kondratowej. |
Jeszcze jedno. Przed wjazdem do lasu, w którym mamy ciasny przejazd na polanę z wyciągiem, na północ od naszej trasy odbija inna trasa. Jest to początek nartostrady „Goryczkowa” schodzącej do Kuźnic. Rozpoczyna się ona w miejscu, gdzie wspomniana grzęda Pośredniego Wierchu Goryczkowego kończy się, a Dolina Goryczkowa nad Zakosy łączy się z Doliną Goryczkową Świńską dając początek Dolinie Goryczkowej, w którą wpada nartostrada.
Przejazdy trasami „Goryczkowej” zajmują 15-20 minut. Pokonujemy nimi różnicę poziomów około 670 metrów. Są one dłuższe (dochodzą do 2,6 km), a o ich niezwykłości decyduje znaczenie większe urozmaicenie od „Gąsienicowej”. Nie bez przyczyny „Goryczkowa” uchodzi za najpiękniejszą trasę narciarską w Polsce. Mamy tu wspaniałe górskie widoki, a zachwyty z przejazdu trudno wyrazić jest w prostych słowach, bo utożsamiany jest z najwspanialszymi przeżyciami i emocjami, jakie może dostarczyć narciarstwo.
![]() |
| Panorama Tatr z krzesełka wyciągu „Goryczkowa”. |
Trzeba jednak powiedzieć, że nie jest to łatwa trasa. Podobnie jak „Gąsienicowa” sklasyfikowana jest jako bardzo trudna i oznaczona kolorem czarnym. Jest to zatem trasa dla zaawansowanych narciarzy, który umieją sobie poradzić w każdym terenie, bez względu na jego ukształtowanie, czy warunki śniegowe. Można oczywiście skorzystać z opieki instruktora, który oferuje swoje usługi na szczycie Kasprowego Wierchu, ale pod warunkiem, że nie jesteśmy nowicjuszami narciarstwa. Trasy na Kasprowym Wierchu kategorycznie nie nadają się do nauki.
„Goryczkowa” obsługiwana jest przez 2-osobowe krzesełko, które przewozi nas z wysokości 1355 m n.p.m. na 1958 m n.p.m., pokonując odległość 1624 m i przewyższenie 602 m w czasie aż 15 minut. To dość długo, ale wyciąg nie należy do nowoczesnych. Nie mniej podczas długiego wyjazdu można dobrze odpocząć.
Trudno zliczyć ile dziś kilometrów zrobiliśmy na nartach. Kończąc pobyt w tym narciarskim raju, żal człowiekowi, że dzień nie może być dłuższy. Trasy nie są bowiem oświetlone i gdy słońce schowa się za tatrzańskie granie korzystanie z nich nie jest już możliwe.
![]() |
| Widok z Doliny Goryczkowej w Kierunku Kuźnic. |
Do Kuźnic zjeżdżamy nartostradą „Goryczkowa”, biegnącą łagodnie przez świerkowy las, dnem Doliny Goryczkowej. Jest bardzo relaksacyjna i daje wytchnienie. Jedynie w okolicy 2/5 długości nartostrady mamy trochę trudniejszy fragment – stromszą, ale krótką serpentynę, zwaną Esicą. Nartostrada kończy się w Kuźnicach, 200 m od dolnej stacji kolejki linowej na Kasprowy Wierch, przy której rozpoczynaliśmy narciarską eskapadę.
![]() |
| Stromy zjazd z ostrym skrętem w prawo na nartostradę „Goryczkowa” spod dolnej stacji wyciągu krzesełkowego. |
![]() |
| Nartostrada „Goryczkowa”. |
![]() |
| Krótka serpentyna, zwaną Esicą. |
![]() |
| Nartostrada „Goryczkowa”. |
![]() |
| Nartostrada „Goryczkowa”. |
![]() |
| Nartostrada „Goryczkowa”. |
![]() |
| Końcówka nartostrady „Goryczkowa”. |
To był wspaniały dzień, oprawiony wyśmienitą pogodą i warunkami narciarskimi, z mnóstwem przeżyć, do których na pewno przez długi, długi czas będziemy wracać wspomnieniami. Zaznaliśmy tu dreszcz emocji, jak też fascynującej wizualizacji tatrzańskich szczytów oraz urzekających dolin. To wszystko co dziś się zdarzyło, wyryło trwały ślad w pamięci.



















































Bardzo pomocne opisy i zdjęcia dla każdego, kto waha się, czy spóbowac swoich sił -dziękuję
DObry opis. Jestem poczatkujacym narciarzem I dlatego szukalem informacji na temat mozliwosci jakie daje Kasprowy Wierch. Jasno opisuje ze nie sa to trasy dla poczatkujacych wiec narazie musze uczyc sie na mniejszych trasach. Male ciche jest dobrym stokiem dla mnie.
supeeeeer dziękuje za wskazówki.Cały rok czekałem na Kasprowy!!! Pozdrawiam
Bardzo dokładna i pomocna relacja, świetnie napisana, nie brak żadnego szczegółu. Dzięki serdeczne! Pozdrawiam!
Niestety jak dotąd ze względu na śnieg przetestowana tylko gąsienicowa(opis zgodny 🙂 )początek trasy robi wrażenie, tylko dla "umiejących jeździć" widoki przepiękne,autor zawarł w pigułce opis tego olśniewającego miejsca 🙂
Dzięki za informację. Pięknie napisane rzeczowo i fachowo. Nawet w bardzo trudnych warunkach pogodowych zdjęcia dają orientację i mozna przewidzieć czego sie spodziewać.
opis bardzo fajny i pomocny, dzieki
bardzo dziękuję za poświęcony czas na tak wspaniały artykuł. Bardzo mi pomógł naświetlając parę aspektów.
super informacje – w lutym już to sam przetestuję – bardzo pomocne
Looks like a great place to visit and ski. Your slopes are very steep and long. There are only a few places for skiing in Australia, far from where we live.