![]() |
| Wodospad Marmore (wł. Cascata delle Marmore). |
![]() |
| Tarasy widokowe. |
![]() |
| Boczna struga. |
LXIX.Ryk wód! To na dół z skalnych lecąc złomówVelino czeluść wrzącą falą ryje!Spad wód! Śród huku, ze szybkością gromówPiana gdzieś w bezdniach o granity bije!Żar wód! to piekło, które ryczy, wyjeI wre w torturach bez końca: agonjiPot — ten Flegeton płomienisty — myjeCzarniawe skały, co wokół tej toniUsiadły z bezlitośną groźbą na swej skroni, —LXX.Strzela ku chmurom, potem znowu ściekaSmugami deszczu, rzuciwszy obłoki;Ta bezustannych mgławic dżdżysta rzekaJest wiecznym kwietniem w tej bezdni, opokiZdobiącym w szmaragd… Jak ten żleb głęboki!Z grani na granię, urągając zwłoce,Olbrzymi żywioł szalonemi skokiRwie się i głazy naokół druzgoceI gniewnie strąca w przepaść, aż fal straszne moceLXXI.Wyżłobią sobie drogę; ten słup wodyPodobien raczej do morza-dzieciny,Co z gór wnętrzności wyszło — gdy porodyŚwiat nowy spełniał — by jednej godzinyByć ojcem rzek tych, co krają doliny,Wijąc się wężem i szumiąc! Za siebieSpójrz!… Tam snać wieczność rzuca swe dziedzinyI wszystko wokół w swem łożysku grzebieI wzrok ci każe topić w groźnych czarów niebie —LXXII.To katarakta, piękna przeraźliwie!Lecz nad brzegami — ranne błysły zorze —Irys zasiadła w wód piekielnym spływie —Nadzieja siada tak na śmierci łoże —Nic jej kolorów zniweczyć nie może!Choć wściekła woda wszystko wokół bierze,Ona niezmienna, strojna w blaski hoże;Śród walk żywiołu jej oblicze świeżePodobne do Miłości, co Szaleństwa strzeże…George Gordon Byron, Poemat: Wędrówki Rycerza-Harolda, 1895 (fragm.)(tłum. Jan Kasprowicz)
![]() |
| Velino. |
![]() |
| Mostek nad Velino. |
![]() |
| Wodospad. |
![]() |
| Miejsce odpoczynkowe na szlaku. |
![]() |
| Monte Mazzelvetta. |
![]() |
| Podparte skały. |
![]() |
![]() |
| Cyklamen repandum. |
![]() |
| Języcznik. |
![]() |
| Stopnie do góry. |
![]() |
| Trawertyn. |
![]() |
| Woda wciąż żłobi w skale. |
![]() |
| Chodnik. |
![]() |
| Trawertynowe formacje. |
![]() |
| Wokół aura Świętego Walentego. – Wyjdziesz za mnie? – Się z Tobą ożenię. |
![]() |
| Belvedere Specola Pio VI. |
Pewna legenda opowiada o świętym Walentym i pięknej dziewczynie o imieniu Nerina, która przygotowywała się do małżeństwa, ale liczne plotki kwestionowały jej czystość. Stąd też jej narzeczony miał zamiar się wycofać ze ślubu. Walenty stanął wówczas w obronie Neriny, bo wiedział, że to dziewczyna o czystym sercu – uderzył pastorałem w skałę, z której w tym samym momencie spłynęła biała jak śnieg woda symbolizująca czystość panny młodej. Tym sposobem święty Walenty ocalił dobre imię Neriny.
Znajdujemy się prawie na wysokości najwyższego progu wodospadu Marmore. Jego nazwa pochodzi od kryształków węglanu wapnia, których w dużej ilości występują w okolicznych skałach, a które swoim białym kolorem przypominają marmur. Strugi kaskad Marmore zaczynają słabnąć. Jej wody tworzą niesamowite pejzaże, ale są też zaprzęgnięte do pracy – napędzają turbiny hydroelektrowni. Kiedy rzeka zasilająca wodospad skierowana jest do elektrowni wodnej, wodospad przemienia się, w nikłe strużki wody, ledwie widoczne w bujnej zieleni. Tak się właśnie teraz dzieje, bo jest już po godzinie 13.00.
![]() |
| Belvedere Specola Pio VI. |
![]() |
| Górne kaskady wodospadu. |
![]() |
| Irys. |
![]() |
| Widok na dolinę Nery i miasto Terni (w głębi). |
![]() |
| Widok na Monte Mazzelvetta wznoszący się po drugiej stronie doliny. |
![]() |
| Loggia (Belvedere Specola Pio VI). |
![]() |
| Przez trawerntynowe skały. |
![]() |
| Przy Piazza della Ninfa. |
![]() |
| Schodzimy do łożyska rzeki Nera. |
![]() |
| Żyje tu mnóstwo jaszczurek. |
![]() |
| Możemy zawrócić? |
![]() |
| Grota w której mieszka Gnefro. |
![]() |
| Kanion. |
![]() |
| Cudownie zielony kanion Nery. |
![]() |
| Kanion Nery. |
![]() |
| Ogród Botaniczny. |
![]() |
| Przechodzimy z na drugą stronę rzeki Nera. |
![]() |
| Wątłe strugi wodospadu, bo woda pracuje teraz dla hydroelektrowni. |
![]() |
| Teraz idziemy na kawę, a potem udamy się w dalszą podróż w kierunku Rzymu. |
Mija godzina czternasta. To już czas, aby udać się na upragnioną kawę przy Piazzale George Byron. Popatrzymy stąd kolejny raz na kompleks wodospadów. Za niedługo znowu zbudzą się po ostrzegawczym sygnale dźwiękowym z hydroelektrowni. Wody znów rozpoczną fenomenalny spektakl, który trzeba w życiu zobaczyć choć raz, gdyż takie miejsca jak to pozwalają zrozumieć siły, które kształtują oblicza Ziemi. Przed piętnastą musimy stąd niestety wyjechać w dalszą drogę, w stronę Rzymu, podobnie jak kiedyś Byron.












































