Na styku trzech granic

Pod budynkiem dworcowym stacji kolejowej Mosty koło Jabłonkowa, Mosty u Jablunkova (520 m n.p.m.).

Przed sobą widzimy już masyw Girowej, na który wkrótce będziemy wychodzić. Tymczasem zbliżamy się do dworca kolejowego w Mostach koło Jabłonkowa. Wokół domów trwa sprzątanie, w oddali słychać pracującą kosiarkę do trawy, w powietrzu czuć zapach grilla. O godzinie 9.40 przechodzimy przejściem podziemnym pod stacją kolejową. W spożywczym pod hotelem Beskyd robimy zakupy i o 10.00 ruszamy dalej czerwonym szlakiem. Zaraz za hotelem Beskyd przekraczamy Osetnicę i od tego miejsca mamy już pod górkę. Idziemy chwilę wąską uliczką, którą wkrótce za ostatnim mijanym domem przechodzi w drogę polną. Trochę dalej przechodzimy tunelem pod europejską trasą bezpośrednią. Jest to droga łącząca północny kraniec Europy z południowym i biegnie z Vardø w Norwegii przez Finlandię, Polskę, Czechy, Słowację, Węgry, Serbię, Macedonię do miejscowości Sitía na Krecie w Grecji.

Przed sobą widzimy już masyw Girowej (czes. Gírová, 840 m n.p.m.).

Przejście pod europejską trasą bezpośrednią…

…łączącą północny kraniec Europy z południowym, z Vardø w Norwegii do miejscowości Sitía na Krecie w Grecji.

Teraz wchodzimy na ścieżkę, która wspina się już mocno do góry równolegle do stoku narciarskiego i toru saneczkowego. Po 10 minutach nachylenie ścieżki zmniejsza się, ścieżka robi się szersza przeobrażając się w wygodną dróżkę. Pojawia się wokół niej rzadki las, którego dolne partie wypełniają zarośla. O godzinie 10.30 doprowadza nas ona do rozstaju szlaku Studeničný położonego na wysokości 660 m n.p.m. Dochodzi tu niebieski szlak łączący z Przełęczą Jabłonkowską.

Przez rzadki las, którego dolne partie wypełniają zarośla.

Rusałka pawik (Inachis io).

Na rozstaju Studeničný wchodzimy na wygodną drogę szutrową. Wędrówka jest teraz spacerowa. Z naszej lewej od północnej strony zarośnięte zbocze góry Studeničny wznosi się łagodnie ku swojemu wierzchołkowi na wysokość 717 m n.p.m., ograniczając jakiekolwiek widoki. Za to na południe mamy niezłą panoramę na odległe słowackie góry. Z pierwszego planu zidentyfikować można Jurošovský vrch, Javorské. Dalej widać też pasmo Wielkiej Raczy i wiele innych wzniesień. Taka urocza droga doprowadza nas na wysokość 712 m n.p.m. do schroniska Studeničné. Stąd do Trójstyku granic mamy 9 km. Postanawiamy, że przerwę zrobimy sobie później i idziemy dalej – jest już godzina 10.50.

Chata Studeničné (712 m n.p.m.).

Przerwę zrobimy sobie później.

Droga prowadzi teraz przez malownicze polany. Pojawiają się widoki na północ. Nieco za nami na pierwszym planie mamy zalesione wzniesienie Zelená Hora (604 m n.p.m.), odchodzące do masywu Girowej. Dalej teren obniża się ku dolinie, którą płynie Olza. Jak w pierwszych strofach wiersza Jana Kubisza: Płyniesz Olzo, po dolinie, płyniesz jak przed laty… wypływając niecałe 20 km stąd za Istebną, z Beskidu Śląskiego, spod szczytów Gańczorki i Karolówki. Natomiast za doliną, bardziej przed nami mamy pasmo Czantorii, na którym wyróżniają się graniczne polsko-czeskie szczyty: Kiczory (990 m n.p.m.) i Stożek Wielki (979 m n.p.m.). Dalej to już polski Beskid Śląski. Tu też nasze komórki łapią polski zasięg, co wykorzystujemy dzwoniąc na dłuższą pogaduszkę w rodzinne strony.

Urwiste osuwisko, niedaleko przed rozstajem Štípanka (740 m n.p.m.).

Chata Gírová (775 m n.p.m.).

Do Trójstyku pozostało nam 7 km. Podążamy dalej czerwonym szlakiem, przez bukowe i świerkowe lasy Girowej, mijając kolejne polany, czasem jakiś domek. Obniżamy swoją wysokość. Po około 2 km wzdłuż naszej drogi pojawia się więcej domów – przechodzimy przez osadę Komorovský Gruň położoną na wysokości 650 m n.p.m. Mamy godzinę 12.15, a na Trójstyk pozostało 5 km.

Panorama na południe (ze szlaku między chatą Gírová a osadą Komorovský Gruň).

Na rozstaju szlaków położonym na terenie osady Komorovský Gruň zmieniamy kolor szlaku na wspólnie poprowadzony żółty i zielony. Za osadą droga trochę wznosi się do góry. Ponad polaną zaczynają pokazywać się już polskie góry. Pomiędzy widoczną czeską Ostrą Górą (Ostrá Hora, 721 m n.p.m.) a polskim Bukowcem (749 m n.p.m.) biegnie granica międzypaństwowa. Po prawej na łące krowa przerywa zakąszanie trawy i nachalnie przygląda się nam, wsłuchując w nasze rozmowy. Czyżby nas rozumiała? Wszak jeszcze jesteśmy na czeskim terytorium.

Panorama na północ (ze szlaku między osadą Komorovský Gruň a rozstajem Na Dílku).

Tam pod lasem mamy rozstaj Na Dílku (675 m n.p.m.).

Krowa przerywa zakąszanie trawy i przygląda się nam, wsłuchując się w nasze rozmowy.

Na rozstaju Na Dílku (675 m n.p.m.) opuszcza nas zielony szlak, a żółty skręca samotnie w prawo, a my za nim, na wąską asfaltową drogę. Do Trójstyku pozostały już tylko 4 km.

Swojskie widoki wzniesień pokrytych pasami pól i łąk, ze stojącymi szeregami kopek – to Jaworzynka.

Droga, którą idziemy znajduje się na pasie granicznym. Na rozstaju Jaworzynka (Lupienie) położonym tu na wysokości 650 m n.p.m. można z niej skręcić do Jaworzynki polskim żółtym szlakiem, jednak trzymamy się w dalszym ciągu czeskich żółtych znaków, które łukiem zakręcają w prawo w kierunku wioski Herczawa. Niebawem droga schodzi z pasa granicznego i wraca na terytorium Czech. Opada lekko po zboczu, biegnąc w otoczeniu ładnych świerków. Niebawem wyprowadza nas na otwarty teren z wioską Herczawa. Wyróżnia się w niej drewniany kościół katolicki pw. Świętych Cyryla i Metodego, wzniesiony w 1936 roku. Dźwięk jego dzwonu słyszalny jest w trzech państwach, a 5 lipca na tradycyjny odpust Cyryla i Metodego przybywa tu wielu pielgrzymów z trzech sąsiadujących krajów.

Przed sobą w przesmyku górskim widzimy zabudowania słowackiej wioski Czarne (słow. Čierne)…

…a po lewej na wzniesieniu polską Jaworzynkę.

O godzinie 13.10 mijamy rozstaj Nad Čiernym (545 m n.p.m.), gdzie pojawia się zielony szlak prowadzący do Czarnego. Jednak w dalszym ciągu trzymamy się żółtych znaków, które łukiem kierują nas na wschód. Za znakiem rozstaju szlaków nasza droga wchodzi na pas graniczny. Po lewej mamy Czechy, a po prawej Słowację. Jednocześnie zaczynamy piąć się w górę. Droga przechodzi przez potok i zaczyna z powrotem wchodzić na terytorium Czech, w międzyczasie powtórnie przechodząc przez potok (jeszcze do niego wrócimy). Wspinamy się troszkę ostro w górę mijając kilka zabudowań. Po prawej coraz wyraźniej widać wiaty turystyczne rozmieszczone wokół Trójstyku. Za ostatnim domem krótki odcinek wspinamy się polną ścieżką wzdłuż ogrodzonego pastwiska. O godzinie 13.25 znajdujemy się już nieopodal styku trzech granic, przy rozstaju szlaków Nad Trojmezím, ale jeszcze nie skręcamy na niego.

Znajdujemy się już nieopodal styku trzech granic, przy rozstaju szlaków Nad Trojmezím.

Idziemy dalej drogą pod górę polskim zielonym szlakiem turystycznym, gdyż właśnie weszliśmy na terytorium Polski. Przekroczyliśmy granicę w momencie minięcia tabliczki rozstaju Nad Trojmezím. Szlak prowadzi po wąskiej asfaltowej drodze, raczej spacerowej, niż motoryzacyjnej. Wokół lokalnego wzniesienia zakręca ona łukiem w kierunku północnym. Mijamy jedną pasącą się krowę, potem drugą, naszą polską mućkę. Jakoś wszystko wydaje się tu inne – góry, pola, lasy, domy, a nawet powietrze. Czujemy się, jakbyśmy znajdowali się w mistycznej krainie, odizolowanej od całego świata, otoczonej zewsząd górami, lasami i dolinami.

Niebawem wchodzimy w ciąg domów i mijamy przystanek autobusowy „Jaworzynka Trzycatek” położony na wysokości 614 m n.p.m. Za nim nasza droga przemienia się już w typową komunikacyjną i schodzimy na znajdujący się przy niej chodnik. Jaworzynka jest jedną z miejscowości najwyżej położonych i najdalej wysuniętych na południe w Beskidzie Śląskim. Tworzy wraz z Istebną i Koniakowem tzw. trójwieś beskidzką.

Wracamy na szlak…

…w drogę powrotną.

Czeskim żółtym szlakiem idziemy na rozstaj Nad Čiernym (545 m n.p.m.), gdzie wchodzimy na zielony szlak, na wydeptaną ścieżkę. Po około 30 metrach przekraczamy niemal niezauważalnie granicę czesko-słowacką i wchodzimy do doliny naszego potoku. Ścieżka niebawem wchodzi na drogę gruntową. Kilka razy przekraczamy po kamieniach krzyżujący się z drogą nurt potoku, który w tym miejscu jest już dość szeroki i wcale nie przypomina niewinnego cieku wodnego przepływającego przez Trójstyk. W przypadku wysokiego stanu wód do Czarnego lepiej przejść inną drogą, choćby przez wzgórze Valy.

Zaraz przekroczymy granicę czesko-słowacką.