GSB

GSB-21, dzień 14: Kucałowa Przełęcz – Markowe Szczawiny

Babia Góra, Beskid Żywiecki, Cyl Hali Śmietanowej (Kiczorka), Główny Szlak Beskidzki, Gówniak, GSB, Hala Krupowa, Kępa, Markowe Szczawiny, Polica, Sokolica

za nami
pozostało
403,9 km
115,1 km

Wstaliśmy o czwartej rano. Wiedzieliśmy, że aby się wstrzelić w korzystne okienko pogodowe musimy wcześnie wyruszyć na trasę. W nocy lało, a popołudniu może znów padać. Ruszyliśmy zatem o świcie. Połknęliśmy szczyt Policy, potem Cyl Hali Śmietanowej i Shylec. Schodząc na Krowiarki zobaczyliśmy, że przez gęstą koronę świerkowego lasy zaczęły przedzierać się promienie słoneczne. Gdy tylko pokonaliśmy Zubrzyckie Stromizny weszliśmy w pas kosodrzewiny. Pojawiły się pierwsze spektakularne widoki, godne królowej polskich Beskidów. Widok kominów krakowskiego Łęgu, przywiódł nasze myśli ku domowi. Potem na Kępie niespodziewane spotkanie na szlaku z autorami bloga „Tramwaje, pociągi, rowery, wspinaczka i Miauczący Kot – czyli totalny MIXblog” 😉

Wkrótce zrównaliśmy się z płynącymi obłokami. Zrobiło się przepięknie, choć nisko płynące obłoki przysłaniały odleglejsze elementy panoramy. Na szczycie jak zwykle trochę wiało zimnym, zachodnim wiatrem, ale kamienny wiatrochron skutecznie nas od niego chronił. Spędziliśmy na szczycie sporo czasu zanim zdecydowaliśmy się schodzić do schroniska, ale bez pośpiechu bo i tak nie idziemy dalej jak na Markowe Szczawiny. W Schronisku na Markowych Szczawinach znów zostaliśmy ciepło przyjęci przez panią Kasię. To bardzo miłe, że wśród tylu gości schroniska pamięta nasze twarze.

…

GSB-21, dzień 13: Jordanów – Kucałowa Przełęcz

Beskid Makowski, Beskid Żywiecki, Bystra, Cupel, Główny Szlak Beskidzki, GSB, Hala Krupowa, Jordanów, Naroże, Okrąglica, Soska, Urwanica

za nami
pozostało
385,7 km
133,3 km

Postanowiliśmy zrobić odpoczynkowy dzień i wyznaczyliśmy sobie do przejścia tylko 17,5 km. Przyda się nam taka chwila luzu, gdyż od początku wędrówki właściwie nie mieliśmy żadnej przerwy. Pogoda nawet dopisała i tym razem doszliśmy do schroniska w suchych butach. No i po raz pierwszy stopy nie pieką ze zmęczenia.

Oby jutro aura była tak sprzyjająca, bo przed nami Babia Góra – najwyższa kulminacja Głównego Szlaku Beskidzkiego. Bez sprzyjających warunków pogodowych może być ciężko, a prognozy nie są idealne. Czy Babia Góra nas przepuści… zobaczymy jutro. Tymczasem za oknem pada.

Od czasu, gdy weszliśmy na obszar Beskidów Zachodnich plecaki nasze stały się nieco lżejsze.  Nie nosimy dużych  zapasów wody, bo schronisk i sklepów mamy teraz więcej na szlaku, a też mniej pijemy, bo dni nie są tak upalne jak wcześniej. Z pewnością też organizmy nasze przestawiły się do funkcjonowania we wzmożonym wysiłku. Wysiłek ten można przyrównać do wytężonego, całodziennego treningu fizycznego, który w naszym przypadku trwa już trzynasty z kolei dzień. Jego skutki widzimy na sobie. Choć nie żałujemy sobie kalorii, to ciuchy stały się jakby większe. Spodnie trzymają się na swoim miejscu tylko dzięki paskowi.
…

GSB-21, dzień 12: Turbacz – Jordanów

Bardo, Beskid Makowski, Główny Szlak Beskidzki, Gorce, Groniki, GSB, Jaworzyna Ponicka, Jordanów, Maciejowa, Obidowiec, Rabka-Zdrój, Rozdziele, Skawa, Stare Wierchy, Turbacz, Zbójecka Góra

za nami
pozostało
368,2 km
150,8 km

Nie pierwszy raz piękny poranek obudził nas na Turbaczu. Gorce po raz kolejny imponowały. Znakomita przejrzystość powietrza i blask wschodzącego słońca sprawiły, że Kotlina Nowotarska i piętrząca się za nią ściana Tatr nabrały wyjątkowego kontrastu. Chłód zmusił nas do ubrania kurtek.

Dzisiejszy odcinek jest spacerowy. Cały czas w dół do Rabki, dwa postoje na Starych Wierchach i Maciejowej, a w Rabce przerwa na obiad w pizzerii „Maleńka”. Potem wchodzimy do Beskidu Makowskiego i wtedy zaczyna się sączyć z nieba. Zakładamy pałatki. Szlak robi się błotnisty, a łąki stają się podmokłe. Buty szybko nasiąkają wodą, a wkrótce jej nabierają. Idziemy na pamięć, bo znamy tą trasę.

Główny Szlak  Beskidzki przebiega chwilkę przez Beskid Makowski, aby dłużej w nim pobyć zatrzymujemy się tu na noc, w Jordanowie, w ośrodku „Strumyk”. Poza tym wspinaczka na Pasmo Polic w taką pogodę (barową) nie byłaby prosta, bo błoto zapewne sięga na tym podejściu po kostki. Już kiedyś mieliśmy przyjemność to sprawdzić. Po za tym trzeba się osuszyć, a tu do tego są znakomite warunki.

…

GSB-21, dzień 11: Krościenko nad Dunajcem – Turbacz

Główny Szlak Beskidzki, Gorce, GSB, Jaworzyna, Kiczora, Kotelnica, Krościenko nad Dunajcem, Lubań, Marszałek, Przełęcz Knurowska, Runek (Gorce), Średni Groń, Studzionki, Turbacz

za nami
pozostało
339,0 km
180,0 km

Dwa duże podejścia na Lubań i Turbacz oraz 32 km trasy wymusiły wczesną pobudkę. To niesamowite, jak organizm ludzki potrafi się zregenerować w ciągu jednej nocy. Na szlak ruszyliśmy o 6.00, we mgle i deszczu. Widoki jakie towarzyszą podczas podejścia nie są nam obce, dlatego nie przejmujemy się, że ich nie ma teraz. Przynajmniej zupełnie możemy skoncentrować się na podejściu. Im bliżej szczytu tym nękało nas mniej deszczu. Wkrótce też część chmur znalazła się na wysokości niższej od naszej. Na szczycie deszczu już nie było, ale były za to pyszne naleśniki, specjał tutejszej bazy namiotowej.
…

GSB-21, dzień 10: Kordowiec – Krościenko nad Dunajcem

Beskid Sądecki, Dzwonkówka, Główny Szlak Beskidzki, GSB, Kordowiec, Krościenko nad Dunajcem, Kuba, Mała Radziejowa, Niemcowa, Przehyba, Radziejowa, Skałka, Stajkowa, Wielki Rogacz, Złomisty Wierch

za nami
pozostało
307,0 km
212,0 km

Otworzywszy oczy spojrzeliśmy na blask czerwieni wpadający przez okno naszego pokoiku w chacie „Kordowiec”. To co zobaczyliśmy za oknem było jakby nie z tego świata – olśniewający świt, taki jaki do tej pory widzieliśmy chyba w bajkach i pewnie dlatego po chwili zasnęliśmy ponownie. No cóż, ostatnimi dniami coraz trudniej nam się wstaje. Zmęczenie daje znać, a nie ma się co dziwić – to skutek bezustannej wędrówki. W ciągu dziesięciu kolejnych dni przeszliśmy już ponad 300 km.

Popołudniu zapowiadali burze i faktycznie, gdy schodziliśmy z Radziejowej zaczęło grzmieć. Przyśpieszyliśmy i zdążyliśmy na czas do schroniska na Przechybie. Jedząc obiad obserwowaliśmy jak dwa fronty burzowe ścierają się ze sobą. Dobrze, że dotarliśmy do schroniska na czas.

Do Krościenka nad Dunajcem schodziliśmy w znakomitych nastrojach. Byliśmy już przed ostatnim wzniesieniem, gdy ponownie tego samego dnia usłyszeliśmy pomruki burzy. Wkrótce zobaczyliśmy skąd płynie zagrożenie. Nad Lubaniem kotłowała się potężna burza. Zaczęliśmy gnać jak szaleni w dół góry. Niestety burza była szybsza i wraz z osiągnięciem granicy lasu musieliśmy przysiąść wśród przydrożnych zarośli. Nie mogliśmy wyjść na otwartą przestrzeń. Trudno powiedzieć ile tak siedzieliśmy w bezruchu… pół godziny, a może godzinę.

Gdy później zeszliśmy do Krościenka nad Dunajcem trafił nam się nocleg nieprawdopodobny: luksus jakiego się nie spodziewaliśmy i to za cenę niższą od przeciętnej schroniskowej. Jest to pensjonat „FaFik” prowadzony przez niezwykle sympatyczną Panią Jolę. Znajduje się on przy czerwonym szlaku, przy moście nad Dunajcem. Naprawdę warto go zapamiętać.
…

GSB-21, dzień 9: Jaworzyna Krynicka – Kordowiec

Beskid Sądecki, Czubakowska, Główny Szlak Beskidzki, GSB, Hala Jaworzyna, Hala Łabowska, Hala Pisana, Jaworzyna Kokuszczańska, Jaworzyna Krynicka, Kordowiec, Runek (B.Sądecki), Rytro

za nami
pozostało
282,9 km
236,1 km

Długo się dzisiaj pospało i późno wyruszyliśmy na trasę. Jednak lekką mieliśmy dziś wędrówkę, bo startowaliśmy od razu z najwyższego szczytu pasma, na które wspięliśmy się wczoraj. Na Jaworzynie Krynickiej pożegnaliśmy się z Beskidem Niskim i jego nieprzewidywalnymi zdradzieckimi ścieżkami. Dzisiejsze większe zachmurzenie sprawiało, że wędrowało się bez wyciskania potów. Na Hali Łabowskiej robimy sobie dłuższy odpoczynek. Szczęśliwie się złożyło, bo akurat wtedy przeszedł nad nami mały front burzowy, a właściwie jego obrzeże – trochę zagrzmiało i popadało. Trwało to krótko, ale na ciąg dalszy wędrówki na wszelki wypadek przełożyliśmy peleryny w plecaku na wierzch. Z czasem jednak słońce zaczęło pojawiać się coraz częściej i na wieczór całkiem ładnie się rozpogodziło.

Przed zejściem z pasma Jaworzyny zaglądnęliśmy do Schroniska „Cyrla”, gdzie zobaczywszy niespotykane menu nijak nie mogliśmy sobie odmówić spróbowania czegoś. Oferują tu takie wykwintności, że o mały włos nie zatrzymaliśmy się na noc. Dnia jednak pozostało jeszcze nieco, dlatego przemaszerowaliśmy na kolejne pasmo Beskidu Sądeckiego, gdzie w chatce „Kordowiec” zostaliśmy na noc.
…

GSB-21, dzień 8: Hańczowa – Jaworzyna Krynicka

Banica, Beskid Niski, Beskid Sądecki, Czarny Potok, Główny Szlak Beskidzki, GSB, Hańczowa, Huzary, Jaworzyna Krynicka, Krynica-Zdrój, Mizarne, Mochnaczka Niżna, Ropki

za nami
pozostało
255,6 km
263,4 km

Czerwony szlak na odcinku Hańczowa – Mochnaczka Niżna przyprawiał do szaleństwa. Oznakowany tak, by zgubić, a nie kierować na właściwe ścieżki. Niektóre znaki prowadziły nas do nikąd, gdzie następny znak pojawiał się dopiero po kilku kilometrach. Inne znaki wyprowadzały na rozległe łąki (i cóż z tego, że piękne i malownicze, skoro zachwyt nimi przytłaczała myśli: gdzie dalej iść?). Jednak dzięki tutejszym gospodarzom, rolnikom szczęśliwe udało się nam opuścić Beskid Niski i wyjść na Jaworzynę Krynicką leżącą już w granicach Beskidu Sądeckiego. Jednak przez to ciągłe kluczenie po łąkach i lasach był to bardzo męczący i długi dzień. Pani ze schroniska na Jaworzynie Krynickiej z całego serca dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze przybycie i kierowanie nas przy zapadającym zmroku do miejsca naszego noclegu (dobrze, że byliśmy w zasięgu telefonii komórkowej). Dziękujemy również za smaczną wyżerkę.
…

GSB-21, dzień 7: Bartne – Hańczowa

Bartne, Beskid Niski, Główny Szlak Beskidzki, GSB, Hańczowa, Kozie Żebro, Krzywa, Popowe Wierchy, Regietów, Rotunda, Wołowiec, Zdynia

za nami
pozostało
227,6 km
291,4 km

Siódmy dzień wędrówki, niedziela, dzień wypoczynkowy. Chcieliśmy tego dnia zrobić jedynie 12 km i zatrzymać się w Zdyni. Mieliśmy zamiar dać odpocząć naszym stopom, trochę odespać, ale… Pyszny i pożywny obiadek u Pani Zosi z Ośrodka Szkoleniowo-Wypoczynkowego w Zdyni (tam gdzie planowaliśmy odpoczywać) sprawił, że dostaliśmy zastrzyk niebywałej energii i sil witalnych. Pani Zosiu, jeśli Pani to czyta to przepraszamy, że nie zostaliśmy na nocleg, ale po części sama Pani to sprawiła swoją znakomitą strawą domowej kuchni. Na pewno jeszcze kiedyś zaglądniemy i radzimy zrobić to samo wszystkim, którzy przechadzają w pobliżu tego ośrodka. Dziękujemy za tak ciepłe i serdeczne przyjęcie strudzonych wędrowców. Wkrótce okazało się, że przeszliśmy kolejne 12 km, przez Rotundę i Kozie Żebro, aż zastopowaliśmy w Hańczowej „U Romana”, gdzie słychać było pomrukiwania burzy nadchodzącej znad Gorców.

I jeszcze jedna bardzo ważna rzecz: Agatko i Krzyśku bardzo dziękujemy za karteczkę z pozdrowieniami pozostawionymi 6 lipca 2012 roku pod tabliczką na szczycie Koziego Żebra. Bardzo nas uradował ten jakże sympatyczny gest.
…

GSB-21, dzień 6: Chyrowa – Bartne

Bartne, Beskid Niski, Chyrowa, Główny Szlak Beskidzki, Grzywacka Góra, GSB, Kamień nad Kątami, Kąty, Kolanin, Łysa Góra, Magura, Magurski PN, Ostrysz, Polana, Świerzowa, Uroczysko Obożysko

za nami
pozostało
204,5 km
314,5 km

Trzeci dzień przedzierania się przez mało uczęszczane szlaki Beskidu Niskiego – trochę nam już one bokiem wychodzą. Przedzierając się przez wysokie trawy i inne chaszcze czujemy się pionierami na tych terenach, traserami nowych szlaków. Kiedyś wytyczono tu szlaki, ale dziś w wielu miejscach są zarośnięte i w ogóle nie widoczne. Po za tym to błoto – ziemi nie wysuszyło nawet kilka dni upału przez ostatnie dni, jaki nam obecnie towarzyszy.

Panująca dzicz przyrody sprawia, że w wielu miejscach czerwone znaki są niewidoczne lub też wcale ich nie ma. Problemy ze znalezieniem szlaku mieliśmy na zboczach góry Polana, zarówno na fragmentach porośniętych lasami, jak też pokrytych połaciami traw (często wyższych od nas).

Dopiero w Magurskim Parku Narodowym stan szlaku można by określić mianem dobry. Jednak trudnością na tym odcinku jest długość i zupełny brak punktów gastronomicznych, czy też noclegowych. Licząc jego odległość od najbliższych osad ludzkich, czyli wsi Kąty i Bacówki w Bartnem ma on ponad 22 km. Oczywiście w kilku miejscach od czerwonego szlaku odbiegają inne szlaki sprowadzające do wiosek poza granicami parku, ale podejmując taki wariant trzeba się liczyć z koniecznością powrotu na szlak tą samą drogą, co wiąże się to z dodatkowymi kilometrami do nadłożenia, no i kolejnymi godzinami marszu. Te boczne szlaki były jedynie naszym ratunkiem np. w przypadku wystąpienia burzy.

Dzisiejszy dzień jednak tym różnił się od innych, bo nie słyszeliśmy ani jednego grzmotu, a słońce cały czas bezlitośnie smażyło. Dlatego na widokowych polanach zatrzymywaliśmy się krótko, by jak najprędzej wejść pod osłonę lasu, choć i tam nie było dużo lżej. W każdym miejscu panował potworny zaduch, że nawet komary i bąki nie miały siły kąsać nas jak w poprzednie dni.

Tego dnia zapamiętamy też dwa niezwykle forsowne podejścia Kamień nad Kątami i Kolanin. Wspinaliśmy się po nich niczym himalaiści: kilka kroków – przerwa na wyrównanie oddechu.
…

GSB-21, dzień 5: Wisłoczek – Chyrowa

Beskid Niski, Cergowa, Chyrowa, Główny Szlak Beskidzki, GSB, Iwonicz-Zdrój, Lubatowa, Nowa Wieś, Pustelnia Św. Jana, Rymanów-Zdrój, Sucha Góra, Wisłoczek

za nami
pozostało
170,7 km
348,3 km

Wstaliśmy wcześnie o czwartej rano, bo łatwiej się idzie, jak słońce wisząc jeszcze nisko ponad horyzontem nie jest jeszcze takie ostre. Poza tym musieliśmy sobie dać więcej czasu, bo był to dość długi odcinek – ponad 36 km do Chyrowej. Fizycznie jakoś wytrzymujemy, psychicznie też, ale jesteśmy pewni, że gdybyśmy zmagali się z trasą w samotności, bez wzajemnego wsparcia i motywacji – byłoby zupełnie inaczej.

Przed wyjściem na trasę z żalem pożegnaliśmy się z niezwykle klimatyczną bazą namiotową w Wisłoczku. Naprawdę, warto to miejsce odwiedzić. Pierwszą część trasy do Rymanowa-Zdroju niemal przebiegliśmy, choć stopy po kolejnym dniu intensywnego wysiłku kłują już na każdym kroku. Pojawiają się na nich pierwsze otarcia, które zabezpieczamy. Dajemy im odsapnąć w Iwoniczu-Zdroju, pięknej miejscowości, która nas oczarowuje.

Potem jednak znów mieliśmy piekło asfaltu na kilkukilometrowym odcinku do Lubatowej i dalej do stóp Cergowej. Z Cergowej zgania nas nadchodząca burza. Zapominamy o niej w zacisznej  Pustelni św. Jana. Jest tam źródełko wody, której chłód i smak przebija wszystkie inne znane nam napoje orzeźwiające. W między czasie burza cofnęła się. Trochę było jeszcze ją słychać podczas drogi do Chyrowej, ale tak jak wcześniej, tak i teraz nie zdążyła nas dopaść.
…

Przewijanie do góry