Szlakiem romantycznych malarzy – etap 3

Altendorf, Carolafelsen, Góry Połabskie, KirnitzschtalWaitzdorf, Kohlmühle, Lichtenhainer Wasserfall, Malerweg, Niemcy, Saska Szwajcaria, Schrammsteine, Szwajcaria Saksońska
Malownicza, spokojna dolina na początku nie zapowiada tego, co nas czeka później. Malerweg pokaże nam pazur prowadząc na wybitne formacje skalne obfitujące w spektakularne widoki. A na zakończenie etapu wodospad – choć sztuczny, to z pewnością wywoła prawdziwe emocje.

…

Malerweg

Góry Połabskie, Malerweg, Niemcy, Saska Szwajcaria, Szwajcaria Saksońska

Przygotuj się na oglądanie od teraz nieprzerwanej serii
naturalnych piękności i rzadkości, które zwiększają się
pod względem wielkości, piękna i zakresu, im dalej idziesz.
Oko będzie miało ucztę przez kilka dni i tak obficie odżywi umysł i serce.
~ Wilhelm Leberecht Götzinger (1758-1818), autor pierwszych przewodników o Szwajcarii Saksońskiej, uważany za jednego z najważniejszych odkrywców tej wspaniałej krainy

Góry Połabskie (nazywane Szwajcarią Saksońską) to jeden z najpiękniejszych regionów w Niemczech, położony zaledwie kilka kilometrów od Drezna. Dwaj szwajcarscy malarze, Adrian Zingg i Anton Graff, obaj nauczyciele drezdeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, byli jednymi z pierwszych, którzy w 1766 roku odkryli wyjątkowe piękno znajdujących się tutaj skał, dolin i wąwozów. Odwiedzali te miejsca wielokrotnie z grupami swoich uczniów. Niedługo potem pojawili się tu inni artyści. Wracali do nich często, ponieważ odkryli coś, czego nie można znaleźć nigdzie indziej w Europie. Wśród nich był niemiecki malarz Caspar David Friedrich (1774–1840), który odnalazł tu inspirację do swoich słynnych dzieł, takich jak: „Widok na dolinę Łaby”, „Skalisty Wąwóz” czy słynny „Wędrowiec nad morzem mgły”.
Śladami tamtych romantycznych malarzy prowadzi najsłynniejszy i najbardziej malowniczy szlak Saksonii – Malerweg. Wiedzie on przez piaskowcowe Góry Połabskie, w których kiedyś malarze, muzycy i pisarze szukali inspiracji dla swoich ponadczasowych dzieł. Liczy ponad 100 km i biegnie po obu stronach rzeki Łaby, łącząc w sobie przyjemność wędrówki, obcowania z przyrodą oraz kontemplacji sztuki. To, co czyni go najbardziej interesującym, to duże zagęszczenie atrakcji. Praktycznie wszystko, z czego słynie region, znajduje się bezpośrednio lub w jego pobliżu. Szlak Malerweg nawiązuje do historycznego okrężnego szlaku z XVIII wieku, kiedy w tej krainie pojawili się pierwsi romantycy. Obecna trasa powstała w 2006 roku w wyniku rekonstrukcji na podstawie historycznych przewodników i dzieł sztuki, tak, że dzisiejszy Szlak Malerweg w dużej mierze pokrywa się z tym historycznym szlakiem.
Ruszajmy zatem w drogę!
Nie zwlekajmy już dłużej, bo przed nami kraina
cudownego pejzażu i wspaniałych, niezapomnianych wrażeń.

Minčol, Góry Czerchowskie

Buková, Čergovský Minčol, Góry Czerchowskie, Kamenec, Łazy, Liberbarek, Livovská Huta, Minčol, Topoľky
Livovská Huta, leżąca w sercu Gór Czerchowskich, być może jest najmniejszą słowacką wsią. Powstała w XVII wieku i była znana z huty szkła produkującej butelki (stąd w nazwie wsi znalazło się określenie „huta”), która działała do początków XX wieku. Istniał tu również tartak i folusz.Według spisu ludności z 2011 roku wieś liczyła jedynie 51 mieszkańców, a dziś bardzo możliwe, że żyje tu jeszcze mniej osób, ponieważ wieś się wyludnia. Ludzie wolą mieszkać tam, gdzie łatwiej znaleźć pracę, a tej tutaj brakuje. W regionie nie ma wielu zakładów, które mogłyby zapewnić mieszkańcom źródło utrzymania.Choć historyczny Szarysz (słow. Šariš) należał niegdyś do najbogatszych regionów Królestwa Węgier, obecnie jest jednym z uboższych regionów Słowacji. Ludzie, zwłaszcza młodzi, wolą przenieść się do miast, gdzie znacznie łatwiej o zatrudnienie. Pisaliśmy już o tym 3 lata temu, kiedy odwiedzaliśmy wieś Kyjov, położoną po drugiej stronie Gór Czerchowskich, w której widoczny jest ten sam proces. To zakątek cichy i spokojny, urzekający przyrodą oraz malowniczością rozległych wzgórz, pokrytych lasami, polami i łąkami. To naturalne piękno tej krainy coraz częściej przyciąga osoby pragnące zaznać spokoju i ciszy. Być może stanowi to szansę na rozwój turystyki i rekreacji

…

Barania Góra

Barania Góra, Beskid Śląski, Cebula, Glinne, Hala Radziechowska, Kamesznica, Magurka Radziechowska, Magurka Wiślańska, Węgierska Górka, Żywiecka Korona Beskidów

Kamesznica – iż tam bywały przedtym kamienie lśniące
albo świecące się, gdzie kruszce najdowano
i dotychczas może ich znaleźć, jako się w Złatnym pokazuje.

Andrzej Komoniecki, Dziejopis Żywiecki

Kamesznica leży na terenie Gminy Milówka. Najstarsza zachowana wzmianka o Kamesznicy znajduje się w wykazie dóbr Państwa Żywieckiego z 1626 roku. Podobnie jak Milówka, najpierw stanowiła własność rodziny Komorowskich, następnie przeszła w ręce Habsburgów, którzy byli w jej posiadaniu do 1939 roku. To wieś sołecka, największa w tej gminie, przez którą przepływają dwa potoki: Bystra nad którą ulokowana jest Kamesznica Złatna i Kameszniczanka nad którą ulokowała się Kamesznica Górna.

…

Kościół jednego dnia i nocy

Ciesiec
Historia tego kościoła jest dość wyjątkowa i nietypowa. W czasach PRL-u obiekty sakralne niełatwo było budować. Miejscowość Cisiec należała wówczas do parafii w Milówce. Nie miała własnej świątyni. Na początku lat siedemdziesiątych grupa mieszkańców zaczęła zabiegać o jej wzniesienie, ale starania mieszkańców napotykały opór ze strony ówczesnych władz. W 1971 roku do Milówki trafił ksiądz Władysław Nowobilski, który wraz z mieszkańcami kontynuował starania o uzyskanie zezwolenia na budowę kościoła w Ciściu, jednak i te starania okazały się bezskutecznie. Mieszkańcy wpadli na pomysł wybudowania od podstaw kaplicy poprzez fortel. Oficjalnie uzyskano od władz pozwolenie na wzniesienie domu dwurodzinnego na parceli, którą posiadali Maria i Władysław Śleziakowie. I w ten sposób latem 1972 roku rozpoczęto wylewanie fundamentów. Władze przejrzały jednak podstęp i nakazały wstrzymanie prac budowalnych. Jednak 5 listopada 1972 roku ksiądz Nowobilski podczas porannej niedzielnej mszy świętej zaczął podczas kazania zachęcać ludzi do kontynuacji budowy kościoła. Motywacja była silna i tuż po nabożeństwie pewna grupka mieszkańców rozpoczęła kontynuację przerwanych prac. Niedługo było czekać, aby zaczęło przyłączać się do nich coraz więcej ludzi. Na wieść o tym tego samego dnia jeszcze przed południem na miejscu budowy pojawili się funkcjonariusze służby bezpieczeństwa, którzy zaczęli nawoływać do przerwania budowy. Tych pierwszych zabrano na przesłuchania, ale pozostali kontynuowali budowę. Wieczorem władze wyłączyły prąd w całej wsi, ale mieszkańcy kontynuowali budowę świątyni przy świetle rozpalonych ognisk i samochodowych reflektorów. W ten sposób jeszcze tej samej nocy z 5 na 6 listopada położono szkielet dachu, jeszcze na świeżych murach, które (o dziwo) wytrzymały nałożony ciężar. Tak w ciągu jednej doby wzniesiono niemal całą podstawową konstrukcję przyszłego kościoła. Była to całkiem spora kaplica, nakryta w kolejnych dniach dachem. Z czasem powiększono ją i dobudowano dzwonnicę. W ten sposób kaplica stała się kościołem, a przez niezwykłą historię jego budowy ludzie zwykli go nazywać „kościołem jednej doby”, albo „kościołem jednego dnia i nocy” i taką nazwą, funkcjonującą równolegle do nazwy kościoła rzymskokatolickiego pw. św. Maksymiliana Marii Kolbe w Ciściu identyfikowany jest do dziś.

…

Zla Kolata z albańskiej doliny Valbonë

Albania, Czarnogóra, Korona Europy, Valbonë, Zla Kolata dwoma szlakami
Góra ta zaskoczyła nas kilka lat temu. Nawet Czarnogórcy z Gusinje (od ich strony wówczas próbowaliśmy wejść na jej szczyt) byli zadziwieni jak wiele śniegu spadło jeszcze po zakończeniu zimy. W czerwcu tamtego roku jej wierzchołek okryty był czapą zlodowaciałego śniegu, który uniemożliwiał dostęp do szczytu bez stosownego sprzętu do uprawiania turystyki zimowej. Musieliśmy wycofać się spod wierzchołka.

…

Nocne jastrzębie na Diablaku

Babia Góra, Beskid Żywiecki, Diablak, Markowe Szczawiny, Perć Akademików, Zawoja

Wierzę, że świadomość pięknych doznań
pozostanie z nami na zawsze.

~~~Dorota

Wierzę, że wspaniałych chwil życia
nic nie wymaże z naszej pamięci.

~~~Marek

Tą historię rozpoczynamy w znanym i urokliwym miejscu. Napisaliśmy jej dokładny plan, który mamy zamiar zrealizować i teraz ruszamy, aby to zrobić. Jednak tak naprawdę nigdy nie jesteśmy pewni tego, co przyniosą nam najbliższe godziny.

…

Skąpana porannym deszczem – dzika Magura Spiska

Javor, Kameniarka, Magura Spiska, Przełęcz Magurska, Przełęcz Toporzecka, Riňava, Słowacja, Toporecké sedlo, Veľká Kýčera, Vyšné Ružbachy, Zbojnícky stôl
Ostatnio wędrowaliśmy wschodnią częścią Magury Spiskiej od Zdziaru, gdzie znajduje się najbardziej znany odcinek tego pasma. Tamtą wędrówkę zakończyliśmy na Przełęczy Magurskiej), która dzieli 30 kilometrowy grzbiet Magury Spiskiej na dwie części: część zachodnią i część wschodnią. Gdy w maju dotarliśmy na Przełęcz Magurską pomyśleliśmy, że dobrze byłoby pójść jeszcze dalej, dalej aż na wschodnie krańce Magury Spiskiej. Tak zauroczyła nas wtedy przebyta część Magury Spiskiej, że zapragnęliśmy kontynuacji. Nie spodziewaliśmy się, że nastąpi to tak szybko. Od tamtej wycieczki minęły przecież ledwie 2 miesiące i znów jesteśmy na Przełęczy Magurskiej.

…

add_action('wp_footer', function() { ?>
Przewijanie do góry